Αφετηρία / Slide show / Ζήτημα τόπου

Ζήτημα τόπου


             ΠΡΟΣΟΧΗ. Ειδοποιούμε τους ναυτιλλομένους  ότι πλέουν με δική τους ευθύνη, γιατί πολύ συχνά οι  σημαδούρες που δείχνουν τη θέση των υφάλων μετατοπίζονται.                                                                                                                                                                       (Gerald Durrell) 

Ο Οδυσσέας επιθυμεί να επιστρέψει στην πατρίδα του. Αποτελεί συχνό φαινόμενο η επιθυμία του ανθρώπου να ζήσει στον γενέθλιο τόπο του.  Όμως σε τι συνίσταται η έννοια του τόπου και της πατρίδας;   Πρόκειται για ένα περιφραγμένο σημείο γης  όπου ενίοτε μας προσφέρει ασφάλεια; Είναι οι άνθρωποι που γνωρίζουμε και οι συνήθειες που δημιουργούμε; Ή μήπως είναι ένα τοπίο εντός μας που -ανεξαρτήτως των μεταβολών- παραμένει ατόφιο ή και φορές κλυδωνίζεται αφού τα συστατικά του δεν είναι  μετρήσιμα;

Ο χώρος αποτελεί μια θεμελιώδη έννοια, παράλληλη με εκείνη  του χρόνου, όπου μέσα του ενυπάρχουν όλα τα υλικά σώματα. Μπορεί εντέλει να είναι και το μοναδικό μέσο για να υπάρχουμε.

Ο Martin Heidegger  αμφισβητεί τόσο την καντιανή αντίληψη που θεωρεί ότι ο  χώρος είναι κάτι υποκειμενικό, όσο  και την πεποίθηση της νεότερης φυσικής, ότι  ο χώρος είναι μια υπαρκτή έκταση με  τρεις διαστάσεις.  Αν όμως ο χώρος δεν υπάρχει ούτε υποκειμενικά ούτε αντικειμενικά, τότε πως μπορεί να υφίσταται; Που βρίσκεται; Και θα καταλήξει ισχυριζόμενος πως ο κόσμος είναι φτιαγμένος από το Είναι του καθενός. Είμαστε τόσο αλληλένδετοι οντολογικά με τον κόσμο, ώστε βασικός χαρακτηρισμός  του Είναι, είναι το μες στον κόσμο Είναι. Μήπως λοιπόν ο μοναδικός τόπος που κατέχουμε είναι αυτός που κουβαλάμε;  Και μήπως μέσω αυτής της υλικής μας διάστασης, του σώματος, μπορούμε να συναντηθούμε με τους άλλους;

Το σώμα είναι αυθύπαρκτο, έχει εικόνα,  φυσική παρουσία, επιθυμίες, απαγορεύσεις, θριάμβους, αλλά και τέλος. Από μόνο του αποτελεί ένα σύμπαν εκτεθειμένο σε διάφορες συνθήκες, οχι πάντα τις φιλικότερες.

Η προσωπική ασφάλεια του ατόμου, θεωρητικά προστατεύεται τόσο ως συνταγματική αρχή όσο και ως συνταγματικό δικαίωμα. Τι γίνεται όμως όταν κάποιος δεν αισθάνεται ασφαλής μέσα στο περιβάλλον που βρίσκεται; Ο Octavio Paz γράφει: Και το φως σκέφτεται, και καθένας μας αισθάνεται τη δική του σκέψη μέσα από το στοχαστικό φως. Μιλώ για την πόλη, ποιμένας αιώνων, μητέρα που δίνει ζωή και μας καταβροχθίζει, που δημιουργεί και μας ξεχνά.  

Κλείνοντας τις λίγες αυτές σκέψεις για την έννοια του τόπου, της πατρίδας και του χώρου, αφορμή των οποίων υπήρξε η (ακόμη μια) αυτοκτονία του Σύρου πρόσφυγα Αχμάντ στην πύλη Ε3 του Πειραιά, παραθέτω τους παρακάτω στίχους της Οδύσσειας ως ταπεινό κουράγιο σε εκείνους που αναζητούν πάσης φύσεως πατρίδα.

Και πολιτείες πολλές εγνώρισε, πολλών βουλές ανθρώπων, κι αρίφνητα τυρράνια ετράβηξε στα πέλαγα η καρδιά του, για να σωθεί κι αυτός παλεύοντας. 

 

Μάγδα Κόρπη.

                               

About Μάγδα Κόρπη

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1985. Σπούδασα Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Υποκριτική στη δραματική σχολή Αρχή και ολοκλήρωσα τις μεταπτυχιακές σπουδές μου στη Δραματουργία και την Ευρωπαική Δραματολογία στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Έχω συνεργαστεί ως θεατρολόγος και ηθοποιός με διάφορους καλλιτέχνες όπως ο Θ. Τερζόπουλος, Eugenio Barba, Bread and Puppets, Λίλλυ Μελεμέ, Cezaris Grauzinis, κ.α.

Δείτε επίσης

Εγκρίθηκε από την UEFA το αίτημα της ΕΠΟ για αγώνες χωρίς γιατρούς

Όπως ανακοίνωσε η ΕΠΟ η UEFA έκανε δεκτό το αίτημα να μπορούν να διεξαχθούν ερασιτεχνικοί ...

One comment

  1. Υπέροχο!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *