Αφετηρία / Slide show / ΖΗΤΗΜΑ JE

ΖΗΤΗΜΑ JE

                                                       

Σ’ ετούτους τους κρυμμένους δρόμους, η ιστορία μου ολόκληρη.

                                                                                                                       (Allen Ginsberg)

 

O «σκηνικός χώρος» της καθημερινής ζωής που μας περιβάλλει, πλάθει και διαμορφώνει μια παράλληλη ζωή. Τείνουμε να δημιουργούμε τόσο σχέσεις με τα αντικείμενα, όσο και με το χώρο, όπου μέσω αυτών, αποκτούμε διαπιστευτήρια αλλά και υπόσταση για τη δεδομένη χωροχρονική τοποθέτηση της ύπαρξης μας.  Και φυσικά, η κάθε τοποθέτηση ή αφαίρεση ποσοστού του εαυτού από το εκάστοτε περιβάλλον, κουβαλάει ένα σύμπαν από νοηματοδοτήσεις, μετατοπίσεις, χαρές αλλά και πληγές.

Ο δεκαπεντάχρονος Σαχίν από το Ιράν που αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι και την πατρίδα του γράφει: Στην πόλη που έμενα στο Ιράν, υπάρχει ένα βουνό. Στην κορυφή του βουνού αυτού είναι μια καφετέρια. Δεν μαζεύει πολύ κόσμο, έχει πάντα ησυχία και έτσι μπορείς να σκεφτείς. Μου άρεσε να κάθομαι σε ένα τραπέζι μπροστά μπροστά, με την καλύτερη θέα στην πόλη. Μου λείπει πολύ αυτό το μέρος. Αν γινόταν να με ακούσει εκείνο το τραπέζι, θα του έλεγα: Μακάρι να μπορούσα να σε είχα εδώ.

Άραγε, θα έρθω ποτέ να σε βρω; Θα βρω ξανά ένα τραπέζι σαν κι εσένα;

Από τι όμως είναι κατασκευασμένος ο εαυτός μας; Μήπως έχει τόσες πτυχές, εκφάνσεις και προβολές ανάλογες  με όλους εκείνους τους ανθρώπους που μας γνωρίζουν; Και πως γίνεται η ανάμνηση ενός  και μόνου αντικειμένου να προκαλεί έκρηξη μνήμης και συναισθήματος; Ο Ferdinand de Saussure υποστήριξε ότι η έννοια εξαρτάται από τη σχέση της με τις άλλες λέξεις, και πως προκειμένου να κατανοήσουμε πώς το σημαίνον και το σημαινόμενο σχετίζονται μεταξύ τους, πρέπει να είμαστε σε θέση να ερμηνεύσουμε τα σημεία. Φυσικά όλη η αποκρυπτογράφηση τελείται μέσα από την υποκειμενική μας θεώρηση.

Φαίνεται να υπάρχουν πολλά κοινωνικά Εγώ ανάλογα με τις  ομάδες των ατόμων που μας περιστοιχίζουν. Και ήδη μας πλημμυρίζουν τόσες αντιφατικές υπάρξεις ήδη μέσα μας, που πολλές φορές οι εικόνες που αντανακλούμε στους άλλους κατασκευάζονται και από άλλους.  Ο Jaques Lacan αναζητεί τα ίχνη της προέλευσης του Εγώ/JE πίσω στη μοναδική ικανότητα του ανθρώπου ν’ αναγνωρίζει τον εαυτό του στον καθρέφτη.

Κλείνοντας τις λίγες αυτές σκέψεις για τα συστατικά του εαυτού  παραθέτω τα λόγια του Fernando Pessoa· κατόχου πολλαπλών προσωπείων.  Ξεχνώντας ό,τι πέρασε, σημειώνω στο περιθώριο αυτό που διαβάζω, αυτό που νομίζω πως ένιωσα. Ξαναδιαβάζοντας διερωτώμαι: εγώ είμαι αυτός; Ο Θεός ξέρει, γιατί αυτός το έγραψε.

 

Μάγδα Κόρπη.

 

About Μάγδα Κόρπη

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1985. Σπούδασα Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Υποκριτική στη δραματική σχολή Αρχή και ολοκλήρωσα τις μεταπτυχιακές σπουδές μου στη Δραματουργία και την Ευρωπαική Δραματολογία στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Έχω συνεργαστεί ως θεατρολόγος και ηθοποιός με διάφορους καλλιτέχνες όπως ο Θ. Τερζόπουλος, Eugenio Barba, Bread and Puppets, Λίλλυ Μελεμέ, Cezaris Grauzinis, κ.α.

Δείτε επίσης

Το καταλανικό κοινοβούλιο κήρυξε την ανεξαρτησία

Κορυφώνεται το δράμα στην Ισπανία καθώς, ενώ στη Μαδρίτη συνεδριάζει η Γερουσία προκειμένου να εγκρίνει ...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *