Αφετηρία / Slide show / Ζήτημα Αλήθειας

Ζήτημα Αλήθειας

 –Αυτά τα κόκκινα σημάδια στον τοίχο μπορεί να είναι κι από αίμα-

                                                                                                                                  Γιάννης  Ρίτσος.

 

Σε τι συνίσταται η  έννοια της αλήθειας; Σχετίζεται με τα πραγματικά συμβάντα  που βιώνουμε και αντιλαμβανόμαστε και έτσι υπάρχει κάποια αντικειμενικότητα στις αντιληπτικές μας ικανότητες, ή τελικά η θέαση μας για τα τεκταινόμενα είναι εντελώς υποκειμενική;  Τη σκέψη του Παρμενίδη διαχέει ετούτη η αμφιβολία: Κατά πόσο οι αισθήσεις μπορούν να μας δώσουν την αντικειμενική αλήθεια;

Δύναται όμως η αλήθεια να έχει πνευματικό και ψυχικό περιεχόμενο. Την εντοπίζουμε και τη διακρίνουμε με  βάση τις ιδιότητες του συναισθήματος στις οποίες έχουμε εμπιστοσύνη.  Μπορεί να είναι μια επίγνωση, μια απόφαση, μια εμμονή για κάτι  που φέρει πνευματικό αλλά και ψυχικό φορτίο.  Ωστόσο, ο Robert Musil  θα γράψει πως  η αλήθεια  έχει μόνο ένα φόρεμα και έναν δρόμο για κάθε περίπτωση, και φυσικά βρίσκεται  πάντοτε σε μειονεκτική θέση.

Στην ιστορία, άνθρωποι με κάθε κόστος, ενστερνίστηκαν και παρηγορήθηκαν προασπίζοντας τη δική τους αλήθεια. Κι αν η εποχή της άνοιξης δηλώνει το άνοιγμα του καιρού μετά την χειμερινή περίοδο, τι γίνεται όταν ο ερχομός της σκοντάφτει πάνω στη θλιμμένη μας πραγματικότητα; Τώρα μια ολόκληρη, νανουρισμένη, βουβαμένη πολιτεία με τους ανθρώπους της κοιμάται τώρα. Σ…Σ…Σ…Μπορείς να ακούσεις τα σπίτια να κοιμούνται στους δρόμους μέσα στη βαθιά, αλμυρή νύχτα, σιωπηλή, αργή με τους μαύρους επιδέσμους, θα γράψει ο Dylan Thomas.

Στη Λιβύη, σύμφωνα με το Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (ΔΟΜ) των Ηνωμένων Εθνών, πρόσφυγες από τη Δυτική Αφρική πωλούνται και αγοράζονται σε σκλαβοπάζαρα. Χώρες πιο δίπλα,  έμποροι, εκμεταλλευόμενοι τον συριακό εμφύλιο  και την απελπισία των ανθρώπων, αλιεύουν ταλαιπωρημένα θύματα που για να επιβιώσουν, καταφεύγουν στην πώληση των ζωτικών τους οργάνων.

Κλείνοντας, παραθέτω τα λιτά   λόγια του Νίκου Καζαντζάκη.

Άκουσες την Κραυγή και κίνησες. Πολέμησες μέσα στο μικρό τσαντίρι του κορμιού σου. Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε; Πολέμα! Διδασκαλία δεν υπάρχει, δεν υπάρχει λυτρωτής που ν’ ανοίξει δρόμο. Εγώ και συ μονάχα υπάρχουμε. Εγώ και συ είμαστε ένα.

 

Μάγδα Κόρπη.

 

  

About Μάγδα Κόρπη

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1985. Σπούδασα Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Υποκριτική στη δραματική σχολή Αρχή και ολοκλήρωσα τις μεταπτυχιακές σπουδές μου στη Δραματουργία και την Ευρωπαική Δραματολογία στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Έχω συνεργαστεί ως θεατρολόγος και ηθοποιός με διάφορους καλλιτέχνες όπως ο Θ. Τερζόπουλος, Eugenio Barba, Bread and Puppets, Λίλλυ Μελεμέ, Cezaris Grauzinis, κ.α.

Δείτε επίσης

Το 80s των Locomondo έχει video clip ! (video)

Στις αρχές του καλοκαιριού οι αγαπημένοι Locomondo κυκλοφόρησαν το τραγούδι «80s» αφιερωμένο στην όχι και ...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *