Αφετηρία / Tag Archives: Μαρία Φραγκάκη

Tag Archives: Μαρία Φραγκάκη

#276 – Δώσε περισσότερα…

Γράφει η Μαρία Φραγκάκη Σήμερα η Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντικής Συνεισφοράς Νέων. Γνωρίζουμε όλοι πόσο σημαντικός είναι ο εθελοντισμός και γενικότερα η εργασία χωρίς τιμή, χωρίς να περιμένουμε να ανταμειφθούμε γι’ αυτό που προσφέρουμε. Όμως, αυτή δεν είναι η αλήθεια.

Περισσότερα »

#277 – Ηθοποιός σημαίνει φως

Γράφει η Μαρία Φραγκάκη Αγαπημένοι μου φίλοι, Επιστρέφοντας από το Όσλο, δεν θα μπορούσα να φανταστώ καλύτερο θέμα για το άρθρο, παρά μόνο έναν άνθρωπο που ήταν σαν τους αιθέρες.. Σαν σήμερα, λοιπόν, το 1926, ήρθε στη ζωή η αξέχαστη και απερίγραπτη Έλλη Λαμπέτη. Αυτή η χαρούμενη θλίψη που χωρίς ...

Περισσότερα »

#278 – Ένα ταξίδι η ζωή μας..

Γράφει η Μαρία Φραγκάκη Αγαπημένοι μου φίλοι, Αν μπορούσα να παρομοιάσω τις τελευταίες δύο ημέρες με κάτι, αυτό θα ήταν το τσουνάμι. Τόσο σε εργασία, όσο και σε συνειδητοποιήσεις. Αναμενόμενο αν σκεφτεί κανείς ότι σήμερα σας χαιρετώ για έναν μακρυνό και κρύο προορισμό, τον οποίο περιμένω με τόση λαχτάρα. Όσλο, ...

Περισσότερα »

#281 – Σκέφτεσαι χρήματα ή βγάζεις χρήματα;

  Σαν σήμερα, στο Ηράκλειο Κρήτης, παρακολούθησα μία εκπαίδευση στην οποία μίλησε ο Σπύρος Ζύλης, ένας από τους πιο χαρισματικούς ομιλητές που έχω ακούσει τα τελευταία 5 χρόνια και αυτό γιατί πάντα μου δίνει μία νέα πληροφορία ή μία σκέψη την οποία ποτέ δεν είχα κάνει. Σε αυτή την εκπαίδευση ...

Περισσότερα »

#282 – Ο αυτιστικός σούπερμαν

Σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρα αυτισμού, σκοπός της οποίας είναι να ενημερώσει την παγκόσμια κοινή γνώμη για τον αυτισμό και τα βήματα που πρέπει να γίνουν για την ομαλή ένταξη των αυτιστικών ατόμων στην κοινωνία. Το ίδιο θα κάνουμε κι εμείς σήμερα, εστιάζοντας περισσότερο στα πλεονεκτήματα αυτών των ατόμων, παρά ...

Περισσότερα »

#283 – Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα

Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα γι’ αυτό η ζωή μου εδόθη. Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη “μένα η ζωή πληρώθη. Μόνο γιατί μ’ αγάπησες γεννήθηκα. Μονάχα γιατί τόσο ωραία μ’ αγάπησες έζησα, να πληθαίνω τα ονείρατά σου, ωραίε που βασίλεψες κι έτσι γλυκά πεθαίνω. Μονάχα γιατί τόσο ωραία μ’ αγάπησες ...

Περισσότερα »

#284 – Ο “‘Αριος” Όουενς

Γυρίζουμε πίσω, στην Ολυμπιάδα του 1936 στο Βερολίνο. Ένα στάδιο γεμάτο με ναζιστικές σημαίες και τον Αδόλφο Χίτλερ από ψηλά στο θάλαμό του να παρακολουθεί την “Άρια” φυλή να κερδίζει τα μετάλλια το ένα μετά το άλλο. Μέχρι να εμφανιστεί ο Τζέσε Όουενς. Ο γιος ενός δουλοπάροικου και εγγονός σκλάβων, ...

Περισσότερα »