Αφετηρία / Μάγδα Κόρπη

Μάγδα Κόρπη

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1985. Σπούδασα Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Υποκριτική στη δραματική σχολή Αρχή και ολοκλήρωσα τις μεταπτυχιακές σπουδές μου στη Δραματουργία και την Ευρωπαική Δραματολογία στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Έχω συνεργαστεί ως θεατρολόγος και ηθοποιός με διάφορους καλλιτέχνες όπως ο Θ. Τερζόπουλος, Eugenio Barba, Bread and Puppets, Λίλλυ Μελεμέ, Cezaris Grauzinis, κ.α.

Ζήτημα Ήττας

                       Αυτός που το πρόσωπό του δεν φωτίζει, δεν θα γίνει ποτέ αστέρι. William Blake                                                           Το υλικό τραγωδίας, ασχολείται με το πάσχων σώμα αλλά και με το αιώνιο τραύμα που φέρει το άτομο· την αρχαία προδοσία που υπάρχει στην αρχή του παντός και στην γέννηση της ανθρώπινης ύπαρξης. ...

Περισσότερα »

Ζήτημα Ιστορίας

                                                   Που κάποτε συναντήθηκαν σ’ ένα δρόμο της πόλης μα δεν.                                                                                                                         (Σάκης Σερέφας) Και ενώ η μία στιγμή διαδέχεται την άλλη, κάποια μέλλεται να μείνει στην ιστορία.. Υπάρχουν μέρες που κυλούν αθόρυβα και αναίμακτα κι άλλες που γράφουν ιστορία. Είτε στον προσωπικό μας καμβά, είτε σε επίπεδο ενός έθνους ...

Περισσότερα »

ΖΗΤΗΜΑ JE

                                                        Σ’ ετούτους τους κρυμμένους δρόμους, η ιστορία μου ολόκληρη.                                                                                                                    ...

Περισσότερα »

Ζήτημα τόπου

             ΠΡΟΣΟΧΗ. Ειδοποιούμε τους ναυτιλλομένους  ότι πλέουν με δική τους ευθύνη, γιατί πολύ συχνά οι  σημαδούρες που δείχνουν τη θέση των υφάλων μετατοπίζονται.                                                    ...

Περισσότερα »

Ζήτημα Πένθους

-Ο ήλιος δεν έχει ακόμα πεθάνει-                                                                                   (J.Derrida)   Ο Sigmund Freud ορίζει το πένθος ως αντίδραση στην απώλεια κάποιου αγαπημένου προσώπου ή μιας αφηρημένης έννοιας όπως  της πατρίδας, της ελευθερίας, ενός ιδανικού.  Ο θάνατος για τους αρχαίους Έλληνες ήταν ιερός, ήταν η λύτρωση της ανθρώπινης ψυχής και αντιμετωπιζόταν με διάφορες τελετουργίες. Κατ’αντιστοιχία, η κουλτούρα των Σαμουράι ήταν θεμελιωμένη ...

Περισσότερα »