Αφετηρία / Slide show / #321 – Μια μεγάλη προσευχή

#321 – Μια μεγάλη προσευχή

diversity

Σήμερα η ημέρα των ερωτευμένων και το κλίμα θυμίζει Χριστουγεννιάτικο. Αρκουδάκια, φωτάκια στα μαγαζιά, καρδούλες, λουλούδια, κάρτες… Κι ενώ δεν μου άρεσε ποτέ αυτή η γιορτή, σήμερα ξύπνησα και αποφάσισα ότι θα γιορτάσω κι εγώ την παγκόσμια ημέρα του έρωτα, γιατί για κάποιους είναι μία νέα αρχή, μία αφορμή για να πλησιάσουν αυτόν/η που επιθυμούν ή να διορθώσουν μία κατάσταση, μία ελπίδα ότι όλα με κάποιο τρόπο θα φτιάξουν.

Επίσης, είναι μία εξαιρετική ημέρα για να κάνουμε ένα δώρο στον εαυτό μας. Να του δείξουμε πόσο τον αγαπάμε και να τον επιβραβεύσουμε για τα σπουδαία που έχει καταφέρει μέχρι τώρα.

Σήμερα, όμως, δεν θα μιλήσουμε για τον φτερωτό άγγελο γιατί είναι μία ιδιαίτερη μέρα.

Τη δεύτερη Κυριακή κάθε Φεβρουαρίου εκκλησίες διαφόρων δογμάτων και ομολογιών προσεύχονται για τους ανθρώπους σ’ όλο τον κόσμο που πάσχουν από αυτισμό. Ξεκίνησε ως «Κυριακή του Αυτισμού» το 2002 στη Μεγάλη Βρετανία, με πρωτοβουλία του ζεύγους Κορία, οι οποίοι έχουν έναν γιο με αυτισμό και σταδιακά άρχισε να εξαπλώνεται και σε άλλες χώρες του κόσμου.

Ξαφνιάστηκα όταν το διάβασα και δεν ξέρω ακριβώς τι συναισθήματα μου προκάλεσε. Πιστεύω ότι ένας άνθρωπος με αυτισμό δεν χρειάζεται μαζικές προσευχές. Δεν είναι άρρωστος για να θεραπευτεί. Είναι το θαύμα της φύσης. Γεννήθηκε διαφορετικός.

Είναι ένας άνθρωπος με πολλά χαρίσματα και ξεχωριστές δεξιότητες. Πιστεύω ότι έρχονται στον κόσμο για να μας διδάξουν πράγματα. Την αγάπη, την ανιδιοτέλεια, την τρυφερότητα, την παιδικότητα, τον αυθορμητισμό και πάνω από όλα τον σεβασμό.

Πόσοι έχουμε γεννηθεί και είναι πασιφανές ο σκοπός της ζωής μας; Ελάχιστοι.. Όμως αυτοί οι άνθρωποι γνωρίζουν. Εκθέτουν τον εαυτό τους στον κόσμο και περνούν ένα μήνυμα.

Νιώθω ότι όσο η κοινωνία τους αντιμετωπίζει ως αρρώστους, δεν μπορεί να τους αποδεχτεί. Σίγουρα υπάρχουν πολλά θέματα να λυθούν ή να βελτιωθούν και πολλά από αυτά είναι υγείας, όμως αυτός δεν είναι λόγος για να τους αντιμετωπίζει περιοριστικά η κοινωνία.

Μπορώ να μιλάω ώρες γι’ αυτούς τους ανθρώπους. Από εκείνους έχω πάρει το πιο μεγάλο και υπέροχο χαμόγελο, την πιο ζεστή αγκαλιά και όπως έγραψα παραπάνω, από τα πιο σοφά διδάγματα.

Δυστυχώς, ακόμη ζούμε σε μία κοινωνία τόσο κομπλεξική με τον ίδιο της τον εαυτό, που θέλει να σκίσει τη σάρκα της και να προτάξει τον δείκτη, που η ζωή αυτών των ανθρώπων γίνεται αρκετά προκλητική τις περισσότερες φορές.

Γι’ αυτό δεν θα προσευχηθώ για εκείνους. Θα προσευχηθώ για τον άνθρωπο εκείνο που στην εικόνα του άρθρου βλέπει τις ανόμοιες μύτες των μολυβιών και όχι το γεγονός ότι όλα είναι μολύβια με διαφορετικά χρώματα. Θα προσευχηθώ για εκείνον που πιστεύει ότι είναι φυσιολογικός, που νιώθει ότι είναι ανώτερος, που δεν κοιτάει την ασχήμια του καθρέφτη του και κρίνει άλλους.

Εύχομαι αυτός ο κόσμος να αποδεχτεί τον εαυτό του.

Τις καλύτερες ευχές μου!
Μαρία Φραγκάκη
14/02/16

http://mariafragkaki-posts.tumblr.com/


#322 – Ο ειρηνικός πολεμιστής


Facebook page
Ανασκόπηση του 2016

About Μαρία Φραγκάκη

Δείτε επίσης

Η παράνοια του διαδικτύου: Ένας 6χρονος έβγαλε εννιά εκατ. από το youtube (video)

Ο Ράιαν βρίσκεται στην όγδοη θέση των καλύτερα αμειβομένων You Tubers για το 2017, σύμφωνα ...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *