Αφετηρία / Slide show / Ζήτημα Φωνής

Ζήτημα Φωνής

                                                      Μια λέξη και όλα σώζονται. Μια λέξη και όλα χάνονται.

                                                                                  (Andrè Breton)

Ο άνθρωπος έχει τη φωνή του, και η φωνή είναι το αποτέλεσμα του εκπνεόμενου αέρα από τους πνεύμονες, ο οποίος περνώντας από τον λάρυγγα δονεί τις φωνητικές χορδές. Έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και ποιότητες, ανάλογες με το φύλο, την ηλικία, τη σωματική κατασκευή αλλά και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται το θυμικό του κατόχου της. Στη φύση υπάρχουν πολλά ζώα τα οποία στερούνται αυτής και αρκούνται σε ηχητικά καλέσματα και κραυγές. Επιπλέον, μαζί με την μυρωδιά αποτελεί κύριο συστατικό έλξης μεταξύ των ανθρώπων.

Γιατί άραγε όταν ακούμε μια αγαπημένη φωνή ύστερα από καιρό, βγαίνει στην επιφάνεια ένα ολόκληρο σύμπαν νοημάτων; Φωνούλα μου, ήρθες; θα πει η Ηλέκτρα στον αδελφό της Ορέστη τη στιγμή της αναγνώρισης τους μετά τον πολυετή αποχωρισμό τους.

Ο ήχος και η φωνή ξεπηδώντας  από τις υποσυνείδητες περιοχές του νου, θεωρήθηκαν ως το αρχαιότερο θεραπευτικό μέσο.  Η Σχολή του Αριστοτέλη είχε ως αρχή την συγκίνηση που προκαλεί η μελωδία, η οποία όταν είναι ισχυρή και δονητική μπορεί ακόμη και να διώξει ψυχικές εντάσεις. Ομοίως, και οι Πυθαγόρειοι είχαν γνώσεις ψυχο-ακουστικής, αφού  πίστευαν ότι η μουσική οδηγεί στην ενοποίηση του σώματος με την ψυχή. Δεν μπορεί να αποτελεί τυχαίο γεγονός ότι άνθρωποι που έχουν υποστεί δυνατά σοκ, μπορεί και να χάσουν για ένα διάστημα την ομιλία τους.

Υπάρχει όμως και η άλλη φωνή· η σιωπηλή, η εντός. Θα γράψει ο Roberto Bolaňo: Τις νύχτες μια φωνή, η φωνή του φύλακα αγγέλου των ονείρων μου, μου έλεγε, ψιτ, τι βλέπεις; Και έπειτα, ώρες ή μήνες αργότερα, η φωνούλα μου έλεγε ότι πρέπει να φύγουμε από κει γιατί κανένας δεν θα ερχόταν να μας γλιτώσει. Με κοίταζε με έναν τόσο θλιβερό ήχο και τόσο κρυστάλλινο.

Η φωνή οχι μόνο κατοικεί τον κάτοχο της, αλλά αποτελεί και το μέσο για να εκφραστεί ο υποκειμενικός κόσμος των ιδεών. Και έτσι η φωνή συναντά αλλά και αποκτά φιλίες ή έχθρες με τις άλλες φωνές- ανάλογα με τα πιστεύω της- και πάντα εντός της ιστορικής περιόδου στην οποία ζει. Μήπως όμως τελικά η κάθε εποχή είναι σπαρμένη από απόπειρες ελπίδας που τελικά διαλύονται και οι  φωνές ‘μειονότητες’ σιωπούν;

Κλείνοντας τις λίγες αυτές σκέψεις για τη φωνή- κυρίως αυτή που φέρει τραύματα- και με αφορμή τα αποκρουστικά στρατόπεδα «θεραπείας» για τους ομοφυλόφιλους που χτίζονται στη γη μας,  παραθέτω  τους στίχους του Κλείτου Κύρου:

Δεν μπορεί παρά ν’ αγρύπνησες κι εσύ όπως όλοι κάποια νύχτα που σε πλήγωνε η σιωπή.

 

 Μάγδα Κόρπη.

About Μάγδα Κόρπη

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1985. Σπούδασα Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Υποκριτική στη δραματική σχολή Αρχή και ολοκλήρωσα τις μεταπτυχιακές σπουδές μου στη Δραματουργία και την Ευρωπαική Δραματολογία στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Έχω συνεργαστεί ως θεατρολόγος και ηθοποιός με διάφορους καλλιτέχνες όπως ο Θ. Τερζόπουλος, Eugenio Barba, Bread and Puppets, Λίλλυ Μελεμέ, Cezaris Grauzinis, κ.α.

Δείτε επίσης

Εγκρίθηκε από την UEFA το αίτημα της ΕΠΟ για αγώνες χωρίς γιατρούς

Όπως ανακοίνωσε η ΕΠΟ η UEFA έκανε δεκτό το αίτημα να μπορούν να διεξαχθούν ερασιτεχνικοί ...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *