Αφετηρία / Slide show / Ζήτημα Σιωπής

Ζήτημα Σιωπής

                                          Βράδυνε ακόμη, Κύριε. Βράδυνε. Έχουμε ακόμη δάκρυα πολλά.

                                                                                                                              Γιάννης Ρίτσος

Το στόμα έχει πολλές δυνατότητες. Μια από αυτές είναι να παράγει ήχο αλλά  και να παραμένει σιωπηλό. Εκφράζει δυνατά τον εσωτερικό ρυθμό της σκέψης. Πολλές φορές όμως η σκέψη δεν βρίσκει τις κατάλληλες λέξεις για να εκφραστεί, και έτσι καταλήγει δράμα με σφραγισμένα χείλη όπως θα γράψει ο Κωστής Παλαμάς.

Μήπως όμως και η σιωπή αποτελεί μορφή λόγου;  Ένα είδος αντίδρασης σε υποθέσεις, καταστάσεις και θεσμούς για τα οποία δεν βρέθηκαν οι κατάλληλες απαντήσεις; Η σιωπή πολλές φορές τρομάζει·  και όχι μονάχα τον παραλήπτη, αλλά  και εκείνον που την ασκεί. Γιατί οι λέξεις έχουν συγκεκριμένη έννοια και υφή πεπερασμένη, ενώ η σιωπή αποτελεί θέση και πράξη. Κουβαλάει κουράγιο μαζί με ακατέργαστες ποιότητες του θυμικού, ενώ είναι φτιαγμένη από το πικρό εκείνο υλικό που δεν βρήκε ποτέ τον παραλήπτη του. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να είναι και η δυνατότερη των κραυγών.

Το 1886 στο Σικάγο, έγινε έκκληση της Αμερικανικής Ομοσπονδίας Εργασίας προς όλα τα επαγγελματικά και εργατικά συνδικάτα για εκτεταμένο απεργιακό αγώνα με σκοπό την καθιέρωση του οκταώρου. Η Αμερικανική Συνομοσπονδία Εργατών αποφάσισε  να αποτελούν τη νόμιμη εργασία οι οκτώ ώρες   ημερησίως. Από τη μέρα εκείνη ξεκίνησε γενική απεργία στην πόλη. Στον τάφο του εργάτη-αναρχικού August Spies,  θα αναγραφoύν τα εξής: Θα έρθει η μέρα που η σιωπή μας θα είναι πιο ισχυρή από τις φωνές που στραγγαλίζετε σήμερα.

Στις μέρες μας, άνθρωποι πάσης φύσης αποκλεισμένοι, επιλέγουν ως διαμαρτυρία να ράψουν το στόμα τους. Με αυτόν τον τρόπο στερούνται τροφής αλλά και φωνής, υποδεικνύοντας την ζωτικής σημασίας  απόφαση τους.

Τι γίνεται όμως όταν η κρατική και παγκόσμια σιωπή καταβροχθίζει τα άτομα; Πως μπορούν οι άνθρωποι να ανταπεξέλθουν μέσα στο καφκικό σύμπαν που τους περιβάλλει; Η Δίκη του Franz Kafka, αρχίζει έτσι: Κάποιος πρέπει να είχε συκοφαντήσει τον Τζόζεφ Κ., γιατί ένα πρωί, χωρίς να έχει κάνει τίποτα απολύτως, συνελήφθη.

 Κάποια στιγμή όμως τα λόγια και οι ήχοι αδειάζουν και τότε οι πράξεις και οι μορφές τέχνης έρχονται και  περιγράφουν τον ορατό κόσμο δημιουργώντας μια σχεδόν υπερφυσική μνήμη που αποτίει φόρο τιμής στο άλεκτο. Η σιωπή υπάρχει ενίοτε και για να φωτίζει στιγμές ύπαρξης.

 Κλείνοντας τις λίγες αυτές σκέψεις για τη σιωπή, αφορμή των οποίων υπήρξε η «περίπτωση» της Ηριάννας Β.Λ,  παραθέτω τα επίκαιρα λόγια του Μάνου Χατζιδάκι.

Η ελευθερία πρόκειται να γίνει εικόνισμα στον ύπνο των τρελών ή ένα παιχνίδι χάρτινο στα χέρια των παιδιών.

 

 Μάγδα Κόρπη.

 

 

.

About Μάγδα Κόρπη

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1985. Σπούδασα Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Υποκριτική στη δραματική σχολή Αρχή και ολοκλήρωσα τις μεταπτυχιακές σπουδές μου στη Δραματουργία και την Ευρωπαική Δραματολογία στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Έχω συνεργαστεί ως θεατρολόγος και ηθοποιός με διάφορους καλλιτέχνες όπως ο Θ. Τερζόπουλος, Eugenio Barba, Bread and Puppets, Λίλλυ Μελεμέ, Cezaris Grauzinis, κ.α.

Δείτε επίσης

Το καταλανικό κοινοβούλιο κήρυξε την ανεξαρτησία

Κορυφώνεται το δράμα στην Ισπανία καθώς, ενώ στη Μαδρίτη συνεδριάζει η Γερουσία προκειμένου να εγκρίνει ...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *