Αφετηρία / Slide show / Ζήτημα Ήττας

Ζήτημα Ήττας

 

                     Αυτός που το πρόσωπό του δεν φωτίζει, δεν θα γίνει ποτέ αστέρι.
William Blake

                                                         

Το υλικό τραγωδίας, ασχολείται με το πάσχων σώμα αλλά και με το αιώνιο τραύμα που φέρει το άτομο· την αρχαία προδοσία που υπάρχει στην αρχή του παντός και στην γέννηση της ανθρώπινης ύπαρξης. Αυτό το πρωταρχικό τραύμα είναι η διάσπαση, η ρήξη και η σύγκρουση.

Σε αυτή την διάσπαση πυρήνα έγκειται  η ρίζα της αρχαίας τραγωδίας αλλά και η αρχή της ανθρώπινης τραγωδίας. Ο εαυτός βρίσκεται πολιορκημένος από μια ενδογενή καταστρεπτικότητα που όμως τροφοδοτεί την δημιουργία και την πράξη. Άραγε στην ζωή υπάρχει  ξεκάθαρη νίκη και ήττα, ή τα πάντα εντάσσονται στη σφαίρα της αέναης κίνησης; Ο ψυχίατρος Κωνσταντίνος Αρβανιτάκης θέτει την ήττα ως όρο ζωής.

Ο Χορός στις περισσότερες τραγωδίες αποτελείται από ανθρώπους τρομαγμένους και ηττημένους· όπως οι κοινωνίες. Η πίστη -στην αλήθεια- ως εργαλείο, σχετίζεται με το πώς συνεχίζει κανείς μετά την ήττα. Αρκετοί καλλιτέχνες, συνομιλώντας με τις ιδέες και τις αλήθειες, πολλές φορές χρειάζεται να εγκαταλείψουν κάτι από τον πραγματικό κόσμο. Για εκείνους υπάρχει a priori μία ήττα αλλά και η αποδοχή της.

Στον υπαρξισμό, το άτομο  συνδιαλέγεται μονάχο του,  όμως στην περίπτωση του Χορού στο αρχαίο δράμα,  ή της συμπόρευσης, το μαζί ίσως και να μην είναι τόσο ευάλωτο στην πτώση. Θα γράψει ο Μανώλης Αναγνωστάκης: Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει. Όμως εγώ δεν παραδέχτηκα την ήττα. Έβλεπα τώρα πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω, πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες. Μια μαζική ήττα έπειτα από έναν μαζικό αγώνα μπορεί να ομοιάζει με μεγάλη φωτιά που όμως ενόσω καίει, φλογίζει και φωτίζει το βλέμμα. Θα έρθει χορτάρι κάτω από τα αποκαΐδια.

Κλείνοντας τις λίγες αυτές σκέψεις για την ήττα, παραθέτω τους στίχους του Νίκου Καρούζου.

Να γυρίζεις-αυτό είναι το θαύμα-με κουρελιασμένα μάτια, με φλογωμένους κροτάφους απ’ την πτώση, να γυρίζεις στην καλή πλευρά σου. 

 

Μάγδα Κόρπη.

 

About Μάγδα Κόρπη

Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1985. Σπούδασα Θεατρολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Υποκριτική στη δραματική σχολή Αρχή και ολοκλήρωσα τις μεταπτυχιακές σπουδές μου στη Δραματουργία και την Ευρωπαική Δραματολογία στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Έχω συνεργαστεί ως θεατρολόγος και ηθοποιός με διάφορους καλλιτέχνες όπως ο Θ. Τερζόπουλος, Eugenio Barba, Bread and Puppets, Λίλλυ Μελεμέ, Cezaris Grauzinis, κ.α.

Δείτε επίσης

Μείωση-μαμούθ του δανεισμού από τον ELA για τις ελληνικές τράπεζες

Μειώνεται σταδιακά η εξάρτηση των ελληνικών τραπεζών από το Μηχανισμό Εκτακτης Ρευστότητας (ELA). Μετά από ...

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *